و در تسليهء خاطر مبارك حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله و در تهديد قوم او ميفرمايد كه اگر قريش تكذيب تو كنند آزرده مباش كه درين تكذيب شريك انبياء سابقى : [ سوره الملك ( 67 ) : آيات 18 تا 22 ] وَ لَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ ( 18 ) أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافَّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلاَّ الرَّحْمنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ ( 19 ) أَمَّنْ هذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ إِنِ الْكافِرُونَ إِلاَّ فِي غُرُورٍ ( 20 ) أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ ( 21 ) أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 22 ) وَ لَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ هر آينه بتحقيق تكذيب كردند پيغمبران خود را آنان كه پيش از كفار قريش بودند و بشآمت تكذيب همه هلاك شدند فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ پس چگونه بود انكار من ايشان را بانزال عذاب دنيوى أَ وَ لَمْ يَرَوْا آيا نمىبينند ايشان إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ بسوى مرغانى كه بر بالاى سر ايشان معلق بر هوا مىباشد صافَّاتٍ حالكونى كه صفها بر كشيده‌اند يعنى بالهاى خود را گسترانيده‌اند در هوا نزد طيران و چون وقت گشادن بال بالهاى ايشان صف ميكشند بنا برين تعبير از گشادن بال بصافات كرده وَ يَقْبِضْنَ و فراهم گيرند بالهاى خود را وقتى كه بر پهلوهاى خود ميزنند بواسطهء استظهار بر تحريك كه اگر بالهاى خود را بر هم بگذارند حركت تحقق نمىيابد و چون اصل در طيران صف است و قبض متجدد مىشود بعد از صف بنا - بر اين يقبض را بصيغهء فعل كه افادهء تجدد مىكند آورد تا اشارت باشد بر اين معنى كه اصل در طيران صف است و قبض طارى بر آن ميگردد ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمنُ باز نميدارد آن طيور را در هوا در حين بسط و قبض اجنحه بر خلاف طبع مگر خداوندى كه رحمت او شاملست مر هر چيزى را چنانچه خلق كرد طيور را بر شكلى و خصايصى كه